trying to write after for so long

wow, it's been like what?...hmmm...I don't want to count..hehehe

Anyway, I haven't updated this for so long! God, I missed writing...

I'll try my best to write something sensible...

Let me start with what happened to me this morning...

I embarked on a journey going to my alma mater. Why? Well, I need to get some "stuffs" (I don't want to spill some details because it might get jinxed ). To my surprise, since it is a Saturday and normally traffic is not supposed to be that bad I'm stucked between Cordillera and Rotonda for 45 minutes. So, instead of staying inside the fx, I got off the vehicle not minding the fare that I already paid the driver (sayang naman yung 10 pesos...tsk). I started walking from Mayon St. It was fine since it was not raining and many people have already alighted their respective mode of transportation in order for them to get to their destinations by foot. Little did I know that I am going to receive my shock for the day.

I am actually expecting that there would be a great puddle starting from Blumentritt Street based from past experiences. Luckily, there was none. But when I reached Maceda Street, wow! Espana has become Espana Beach...yeah! Since I am already on the street, I have no choice but to thread the water. I am not feeling icky or anything about the water (though it is very clear to me that it is NOT CLEAN!) I actually enjoyed it.hee hee. Good thing I was wearing my knee length maong shorts and my "pink tsinelas" so I have no worries that my jeans would get wet. But, as I thread the water along Espana, espescially in the corner of the various alleys ( I think one of them is Antipolo St.) , the water was getting deeper. I thought that since I am wearing "short" pants, I am safe from getting wet. But the water is already thigh deep! So, despite the fact I am wearing my short pants, I still needed to roll them up. Even if I rolled them up, they still got wet due to the ripples or waves of the water. Oh, the waves really felt like I was on the beach hahaha! The deepest for me was the one along M. De La Fuente or trabajo. That one is really thigh deep. Even the one in Morayta but I passed through S.Loyola to "escape" the deep water but to no avail. The deepest part of the ocean of Espana is the one in front of UST. That is the reason why I passed through S. Loyola. Then my journey ended at the corner of Quezon Boulevard and Lerma St. I was literally dancing in the middle of Lerma St. after I passed through all that water.

How do I feel after this experience? Well, I can honestly say it was a happy experience. Why? Well, thank God it wasn't raining else it would have been harder. And also, I never thought that I would experience the "Espana experienceb". I actually experienced it before but it was very brief and it was 10 in the evening so I can't really enjoy it. I also loved the part when a bus would try to pass through the "puddle" therefore making waves. So, it was my first time to "climb on" or cling to the fence of UST. Hahaha! What a nice experience indeed. And I was also able to see Kuya Dodong in the canteen that they put up.

See? Who would have thought that being stuck in the historic puddle of Espana can be a fun experience. Hehehehe, I should have taken pictures to show how happy I was and how I looked like walking in all that water. Just imagine me smiling from ear to ear while walking in knee-deep puddle along Espana. Hahahahhaha!

Tinatamad akong magpost..

Lately, nauubos na ang creative juices ko (yeah right as if I have..wahahaha)

I feel compelled to write something in this blog and yet, I don't feel like doing it...

Weird pero I want some outlet para mailabas ang feelings ko and yet, tinatamad ako...

Haaay weird...

Share ko na lang siguro na last week eh medyo tinamaan ako sa sinabi ni father sa homily..

"Alam niyo ba ang opposite ng love? Hindi hate kasi kapag hate mo, mahal mo pa rin yun kasi may nararamdaman ka para sa taong yun. It is indifference o ang pagiging walang pakialam"

Bago niya sabihin yung indifference, I mouthed the word 'apathy' which is the same as indifference...

Man, medyo tinamaan ko. Sa totoo lang, minsan I feel indifference towards the whole universe. As in wala na akong nararamdaman. Kaya nga siguro tinatamad na akong magpost nito...

Tapos mas tinamaan pa ako nung communion song "Your Heart Today"...wow...sapul yung kanta eh..

How can I be "Your Heart Today" if I already forgot how to love? Nakalimutan ko na nga ba kung paano ang umibig? Kahit simpleng pag-ibig sa kapwa tao kahit huwag na yung romantikong pag-ibig.

Meron pa rin naman akong sense of filial respect sa mga kapamilya ko, respeto sa mga nakakasalamuha ko pero minsan feeling ko wala na akong nararamdaman. Manhid na ba ako?

Tapos kanina sa misa merong mga seminarista and they shared na it's all about love. Pagmamahal sa kapwa at para sa Diyos.

Nakalimutan ko na nga bang umibig?

Whattadream....

Man, I had the weirdest dream the other day...

OK, so there is this guy that is soooooo handsome na nung una kong makita eh literal na halos mapanganga ako...kasi nga ang guwapo...parang hinugot sa libro ng twilight at napersonify si Edward Cullen..

He is tall, has a fair complexion and talks in a very good manner na tipong mapapanganga ka talaga (eh hindi ba sa Twilight nadescribe na may ganung characteristics ang mga vampire? hmmm...)

Anyway moving on, so ang panaginip ko ay ganito..

Nasa isang parang, I don't know, parang cheap na inn daw kami dahil may group project or something..nasabi kong parang cheap kasi from the looks of his face eh medyo hindi siya sanay sa lugar..alam mo yun parang isang mayaman na biglang nakitulog sa squatters area? so ganun na nga.tapos nakatulog ako at paggising ko eh katabi ko daw siya at nakahubad siya at tanging underpants lang ang suot...damn, bat ganun?tapos parang naalimpungatan siya at ang sabi niya ay mainit...then iniwan ko siya dun sa kama at parang nasilip ko na habang natutulog siya ay may mga mama na nagsasaboy ng ash sa palibot ng kama at may mga parang surgical masks yung mga mama habang nagsasaboy sila....weird huh?




OK lang sana kasi kung yung guy is someone na medyo ka-age ko oh kaya sana artista na lang para hindi ko nakakasalamuha pero, ang catch....
























isa siya sa mga boss ko!waaaahh!!!you can just imagine how I felt the morning after at nung makita ko siya at nang kinausap niya pa ako dahil sa business matter!damn...


pero lumipas naman na yun at unti-unti na akong nakakalimot..

tsaka di puwede yun...meron na siyang "singsing" sa daliri...hehe

sabi ng friend ko "naku mare, subconscious na ang nagsasabi sa iyo na may pagnanasa ka sa boss mo"..


amps naman...pero ayos lang...marami din ang mga nagnanasa sa kanya....at hindi ko naman siya araw-araw na nakikita at alam ko kung saan ako lulugar...

haaayz...iyan na namang mga panaginip na yan!diyan nasisira ang buhay ko eh...bwiset...

hehehe

Pahabol post before the year ends...

share ko lang...

weird ng panaginip ko kanina..(baligtad na nga pala sleeping pattern ko...hehehehe)

napanaginipan ko yung terror teacher ko noong high school (sa stellan friends ko...sa tingin ko kilala niyo na yun...)

sa panaginip ko nasa klase niya ulit ako...grabe, alam niyo yung feeling na andyan yung terror na teacher mo?yung halong takot tsaka kaba kasi baka tawagin ka sa recitation...tsaka nung high school tipong dumaan lang siya eh tahimik kayo...

sa panaginip ko nga eh may quiz pa...at ang matindi nun ay computerized!dang...high tech?!

ang hindi ko talaga makalimutan ay yung feeling ng takot...as in nyay! parang bawal huminga...

sa mga nakakakilala sa akin, alam nila na favorite teacher ko siya...pero ang weird eh...di ko tuloy alam kung pleasant dream ba siya o nightmare...


anyway, happy new year guys!

The year that was...2008

Let us recap of what happened this 2008..

Siyempre nung half part ng 2007 was not that really good for me (well, alam niyo na...huwag na tayong mag-dwell..ay ako lang pala..wahehehe) pero this year was a blast!

Medyo ironic lang para sa akin..kung ano pa yung magagandang mga memories eh yun yung mga nakakalimutan ko..pero yung mga medyo di kagandahan eh yun ang natitira...weird..

Anyway let us move on..

Early this year dumating ang aking tita from the US of A...it has been 14 years since she last visited so mga 7 years old pa lang ako nun at ano na ako ngayon...21? wow...ang tagal na nun...so to make up for lost time she gave us gifts (isa na itong laptop ko) and she promised to give us "help" para mapalaki itong bahay...lately nalaman ko na naawa pala siya sa amin kasi para daw kaming squatter...masikip kasi yung bahay...tipong 42 square meters lang tapos halos di ka makaikot...ngayon, may second floor na yung bahay at may rooftop pero ang kabayaran?nakuha yung Samsung E250 ko ng construction worker..huhu...cute pa naman yun..pero nevermind may nakuha naman na akong bagong phone...3g pa..hehehe..puwedeng gamitin na pang-internet

Early this year din napagdesisyonan ko na kumuha na ng Civil Service exam..wala lang trip lang..just in case na hindi ako pumasa sa board, at least may naipasa man lang ako...kumuha ako nung naka overload pa ako (18 units)...and to top it all, may extra Spanish Class pa ako sa Instituto ( na hanggang ngayon ay di ko pa naipagpatuloy)...
Sa awa naman ng Diyos eh nakapasa ako...80 ang passing score dun...pero kahit may below 80 ka eh papasa ka pa naman...kung nagkataon na hindi ganun ang siste at kailangan 80 lahat edi conditional ako sa 20 items na General Information...hehehe...

This year din ay nag-OJT ako sa central office ng PLDT sa Malabon...ayos naman halos magaan lang ang trabaho...kabit lang ng mga wires...tralalala...update ng mga kinabit...tralalalala....nood ng TV buong araw...tralalalala...saaayaa!...ayus nga iyon kahit sa Malabon kasi lalo nang lumalawak ang coverage ng internal mapa ko...hehehe..the more places I visit, mas lalong lumalawak ang database ng mga places na puwedeng puntahan...hehehe..

At dahil this year ay OJT ko, ibig sabihin ay graduating na ako...at, noong August ay grumaduate nga ako..yey[walang energy]...bakit walang energy?ngaragan kami siyempre sa review...May pa lang nakaenroll na kami sa review center...nahati ang tropa at 5 kami na napunta sa perc...siyempre dahil nagrereview pa lang eh hindi ganun ka thrilling para sa akin ang pagmarcha sa PICC...medyo nakakatuwa kasi first time ko makapagsuot ng toga(noong mga graduation ko noon lagi lang kaming uniform...simplicity kasi eh)

Sa review, grabe...dito ko lang naranasan na todong basahan at aral..yeah! nung nagrereview pa ako eh ang favorite kong kanta eh yung One Day More from Les Miserables kasi akmang-akma...tipong handa ka na talaga para sa giyera...kinakanta ko yun lagi na parang ang lakas ng loob ko na magtake ng board...tipong with conviction talaga na ONE DAY MORE!ANOTHER DAY ANOTHER DESTINY. THIS NEVER ENDING ROAD TO CALVARY...
pero the day before ng board exam ganito ko na siya kantahin...
waaahhhhaaaannn didididadadaday momomomorrreee ahhaahahannaahaahatthhher ddididay...
o di ba nangatog?hehehe
at nung review din ay nakaugalian talaga naming pumunta ng St. Jude every thursday ( oh how I miss this) kaya feeling ko super blessed kami...tipong yung shirt na gagamitin ko sa board eh pinangsimba ko talaga tsaka pati yung envelope na gagamitin sa board ay pinabless ko rin...(susulat na talaga ako kay St Jude para mag thank you)
pati pala sa monasteryo ng Sta. Clara ay nagoffer ako ng eggs...at pinabless ang pencil..todo preparation...whew!

kahit sobrang daming ginwa, ayus lang yang lahat ng preparation kasi sulit naman...nakapasa sa awa ng Diyos...pero tama nga yung sabi dati ni Sir Paala na hindi kumpleto yung saya kasi yung ibang kasama mo hindi pinalad...pero ayus lang yan mga tsong kasi yakang-yaka niyo na yan sa March...yeah!I believe in you...(sir Lee?hehehe)

after pumasa ayan, naghanap ng trabaho...at pinatos kung sino ang unang mag-offer...tapos iniwanan din...tapos meron ulit...ano ba yan ang gulo...

pero magtitino na talaga ako...pramis...I swear..

tapos, last Christmas lang, dumating yung pinsan ko...kasama niya ang asawa niya...na kano..naks..hehehe...pero ayus lang kahit egoy asawa niya kasi ang bait...sobra..they are very nice...



So yan ang taong 2008...very fruitful..sobrang daming blessing...at sobrang thankful ako...parang minsan iniisip ko kung deserve ba ako sa ganito karaming blessing...pero basta...sobrang thankful ako sa taong ito...sobrang ganda at sobrang daming magagandang bagay na nagyari...kulang na lang talaga ay love life pero hindi ako masyadong hopeful dito...unti-unti ko na nga yatang nakakalimutan kaya, iyan na lang ang problema ko...nakalimutan ko na yata kung paano ang mainlab...wahehehehehe

What Happened After...

ano nga ba nangyari sa akin after the board exam? di na ako nakakapag-blog ng matino after that so here's a load down of what has happened..

>>after pumasa ng board, ako ay naghanap ng trabaho. masigasig naman ako maghanap eh. and kung ano man ang unang tumanggap sa akin eh sunggab agad. at iyon, sumunggab nga naman ang gaga. nabulag sa ganda(?) ng title...and fringe benefits (what do you expect?it's my first time?!?!?!)

>>pumasok ako ng first day sa aking work (ayoko ng sabihin ang company...nakakahiya...sa company..wahehehe). well it was OK...after all training lang naman siya..so it was like school na parang meron kaming teacher and we have exercises...it went on for a week...

>> then sunday came, ang araw ng oathtaking..dun ko narealize na what the heck? isa akong engineer and here I am in this job wherein people would call me to complain about the products and services of a certain company or ask help to whatever problem that they have about the product. heck, I am worth more than this.

>> then the opportunity came. meron daw akong final interview para sa isang semiconductor company. eh di nawalan na ako ng gana sa company na yun. the call came in monday and they wanted me to come to their office daw by wednesday. so tuesday, tinatamad ako pumasok.as in parang batang ayaw talaga pumasok sa trabaho...
at parang may sign, naiwan ko ang wallet ko at nasa kalagitnaan na ako ng biyahe!waaah. kaya umuwi na lang ako. at hindi na ako nagreport ulit dun sa "work". ewan ko kung sinasadya ko ba na iwan ko yung wallet ko o aksidente...anyway

>>wednesday came at ayun. nandun ako on time (mas maaga pa nga eh) only to find out na may "emergency meeting" daw sila at tatawagan na lang ulit (as of press time di pa rin ako tinatawagan...and that happened a month ago..so wala na yun talaga)...siyempre ang aga ko di ba so medyo bad trip...buti na lang first day of showing ng twilight so I just watched the effin movie...

>>mga 2 weeks after ng pag-AWOL ko dun sa company, I received my termination letter..yey!terminated na ako...though di ko pa nasesettle ng maayos sa company yung termination, the hell I care..sa kanila na lang yung 5 days worth of salary ko...sayang lang yung ATM ko di ko pa nakuha and up to now, di ko alam kung pupunta pa ako dun sa company or hindi na and just let it be..

>>kasal ng pinsan ko last December 13 and isa ako sa mga abay..dun pa nga ako nakitulog sa hotel sa Malolos.. and I can tell you na the food was great! on the eve of their wedding, hindi ko kinaya na magpigil sa weakness ko...meron kasing grand piano dun sa hotel eh bihira lang naman ako makapag-play ng piano at sa grand pa..eh when I went down sa lobby, may mga nagkakantahan sa may piano and they were guests dun sa Christmas Party ng Banco De Oro employees..they are big clients I think and one of them is the dance instructor para sa presentation nung isa sa mga group of employess...at sa grupong iyon na nasa may piano,all of them are gay...hindi naman sa nagdidiscriminate or anything, wala lang fyi lang...so nung medyo umalis sila ng konti eh pumuslit ako bigla doon sa piano and started playing...at nakiupo sila at nagrequest ng kanta...buti na lang medyo alam ko yung ibang kanta...basta alam ko yung kanta, kakapain ko lang naman yun and give me a few seconds and voila!you can sing...wahehehe...they even gave me food from the party..dun ko nga rin pala nameet yung pinsan ko and offered me a job sa company nila..ang tanong niya sa akin "marunong ka ng C++ di ba?"...sabi ko naman siyempre oo naman...madali lang yun (yeah right..wahehehehe..)..nagpagawa pa pala ng speech yung tita ko kasi kailangan daw magsalita ang parents ng groom...what the?ano ba alam ko sa pagpapakasal?let alone sa relationship...kaya hagilap ng mga super friends and I would like to thank eyok sa pagiging insomniac niya dahil nagkaroon ng speech tita ko..wahehehe

>>saturday yung kasal ng pinsan ko and monday pa lang sabi sa akin ng pinsan ko report daw ako kinabukasan[tuesday] para sa interview..ayun sabay kami nagpunta sa "company"...actually bahay lang siya and it is a small company with big clients...so ayun ininterview ako,sinabi pa pala ng pinsan ko na nag jajava ako minsan..what the?sinabi ko na lang na konting-konti ang alam ko sa java (ang alam ko lang ay pang-applications siya at later nalaman ko na medyo malapit din pala siya sa C)..so ayun, ang naginterview nga pala sa akin ay yung may-ari mismo...at later ay yung HR/Marketing person nila...saya no?baligtad..wahehehe...so yung may-ari inexplain sa akin yung mga ginagawa nila and yung magiging project...byt the way ito nga pala yung website ng company www.pixillusion.com.ph
nung hapon sinabi ng pinsan ko tanggap na ako..sabi niya naman sa akin sure naman na tanggap na ako eh...ang magiging problema lang eh yung suweldo ko..baka daw mahal ako sumingil..hello?cheap lang ako (ay ang pangit pakinggan)..di naman ako demanding...I consider myself a novice kahit sabihin natin na technically and officially by law isa na akong engineer pero kulang pa ako sa technical expertise (which is practically, almost none?hindi naman siguro considering the training(?) we had during college)...so ayun, nagreport ulit ako last friday for orientation..ang orientation ay pagiinstall ng C#...wahahaha...so ayun nga pala yung gagamitin kong language C# at gagamit din ng mySQL...good luck sa akin...

>last saturday nga pala ay nagkaroon kami ng Christmas party sa tropa...ang saya!best christmas party ever!...and masasabi ko na rin na one of the best bus trip ever...pansin ko lagi na lang sa biyahe kami nagkakausap ng ganun eh...kailangan may motion?wahehehe...

>pasko...bisperas ng pasko tumawag ang tita ko sa tatay ko (panganay niyang kapatid..siya ang bunso) at pinapapapunta kami doon sa bahay sa Galas...excited ang tatay ko dahil lasing siya at makikita niya yung pinsan ko na inalagaan niya din nung bata pa ito...by the way yung pinsan kong iyon ay may anak na mas matanda sa akin by a year..o di ba ang saya?!wahehehe...eh hindi makapunta yung nanay ko dun nung gabi sobrang sama ng ubo niya eh...so ayun, nagkita kami ulit ng pinsan ko after 4 years...at kasama niya nga pala ang kanyang bagong husband..they were married 2 years ago...at gusto ko na ring magpasalamat sa mga gifts na bigay nila...at iyon pala, she suggested na why not go to a pharmaceutical company...maganda daw...she is a licensed electrical engineer d.ito sa pinas and she worked for a gallium arsenide wafer manufacturer dati sa states and then sa pharmaceutical company and I can really say na maganda ang benefits

so iyan ang nangyari...ang dami no?saya...

at may nahukay na naman ako sa baul ng ala-ala...

At may nahukay na naman ako mula sa baul ng mga ala-ala..

Itong tulang ito ay almost 2 years ago na (grabe ganun na katagal yun?) na dedicated dun sa isang taong...kilala niyo na...

Pansin ko lang nakagawa ako ng mga ganitong bagay nung inlababo ako..di lang pala siya learning experience..isa siyang muse...ayun, isa siyan muse...hehehe

Anyway, sana maibigan niyo..di ko sure kung napost ko na ito dito..

Secret

Silence is the only sound that I can hear from thee
Sweet,sweet sound that it lingers in my head
Thy sweet face being lit upon by the pale moon light
Makes't my heart feel warmth in this freezing night
Yet in thy sweet silence, I can hear thy agony
Your hunger to break free
Not now my love,
Let not thy despair ruin the beauty of this enchanted eveing
I know'st that thee shall embark later on a deadly journey
BUt it does break my poor heart to see thy loneliness succumb
Thy vivid totality
Don't let thy strife with thy enemies
Kill or entrap thy liveliness
Thy nature is to be as free as the larks in the sky
To be as enchanting as a nightingale serenades
The evergreen woods of tall forest trees
Don't fade away my love...
Else my thirst for happiness shall turn into drought
My soul shall be entrapped in a desert so far away
That no oasis is enough to replenish
The thirst that I have for thee...
Don't fade...